Op 14 mei j.l. hebben we met onze studievereniging Ident een bezoek gebracht aan de snijzaal van het UMC in Utrecht. 

Alvorens het betreden van de snijzaal werd er uitgelegd wat er deze dag op de planning staat en wat de regels zijn voor het betreden ervan. Elk lichaam dient met respect behandeld te worden. Deze personen hebben vrijwillig hun lichaam -na overlijden- ,  ter beschikking gesteld voor de wetenschap. Het klinkt zo kil... ter beschikking gesteld voor de wetenschap.. maar wat houdt het eigenlijk in?  

Indien de persoon overlijdt, heeft de familie maar 24 uur om afscheid te nemen, zonder een gebruikelijke begrafenis of crematie. Daarna zal het lichaam overgedragen worden aan bijv. het ziekenhuis. Hier wordt het lichaam ontleed, ondergaat diverse (was) procedures en de preparaten worden gebalsemd waardoor het tientallen jaren intact zal blijven, vervolgens zullen deze preparaten gebruikt worden voor verschillende doeleinden. Hier zijn uiteraard strenge voorwaarden aan gebonden. De nabestaanden horen er niets meer van, en weten dus ook niet wat er verder mee zal gebeuren. Soms komt het voor dat het preparaat -na tientallen jaren- niet meer bruikbaar is, het wordt dan vernietigd. Ook hier zullen de nabestaanden niets meer van horen.  

Het is dus nogal een grote beslissing, je lichaam ter beschikking stellen voor de wetenschap. Daar moet je een hoop lef voor hebben.. en een goed hart! Ook voor de nabestaanden is het niet gemakkelijk. Begrijpt u de belangrijkste regel "Heb respect -in de ruimste zin van het woord-  voor het lichaam" ?  Om deze reden is het dan ook ten strengste verboden om foto's te maken in de snijzaal. 

Voor de meesten onder ons zou dit hun eerste confrontatie worden met een levenloos lichaam / de snijzaal, wat het natuurlijk erg spannend maakt. Het was dan ook helemaal niet erg als je even misselijk of duizelig zou worden.. 

In de snijzaal staan ongeveer zeven met witte kleden bedekte tafels. Onder deze kleden liggen de preparaten van lichaamsdelen. Er hangt een penetrante lucht.. die ik het beste kan omschrijven als een sterke amonium-alcohol lucht. Deze geur komt van de (balsem) vloeistof waar de lichamen in liggen. De lichaamsdelen zijn schoon, m.a.w. ze bevatten geen lichaamssappen of (mogelijk) gevaarlijke bacterieën meer. 

Niet wetende wat we onder de lakens -visueel- konden verwachten, gaan we met z'n allen in een cirkel om de eerste tafel staan. De spanning was duidelijk af te lezen bij de studenten, 'wauw.. dit is echt!'.  De laken werd weggehaald, en een been werd zichtbaar. Wat een apart gezicht zeg.. maar zeer interessant. De hele anatomie is zichtbaar gemaakt, laagje voor laagje, spier voor spier, zenuw voor zenuw.. een prachtig staaltje precisie werk! Vlug kijk je om je heen naar de reacties van studenten, voelt iedereen zich nog ok? De meeste mensen vonden het gelukkig allemaal uiterst interessant.

Zo zijn we ook de volgende tafels langs gelopen, waarop ook rompen met daarin nog de organen lagen. Stuk voor stuk hebben we de anatomie van de preparaten bestudeerd. Op een aantal tafels lagen alleen organen, zoals 'rokerslongen vs gezonde longen' , 'gezonde hersenen vs hersenbloeding', aorta, hart, lever etc etc.. heel bijzonder om alles eens van zo dichtbij te mogen zien en vasthouden. 

Ik denk dat ik namens iedereen spreek, als ik zeg dat dit een zeer spannende, leerzame en leuke dag was voor iedereen. Een zeer bijzondere ervaring, wat je zo'n "once in a lifetime" gevoel geeft. De snijzaal is normaal gesproken immers alleen open voor geneeskunde studenten, artsen, etc. Nee, deze dag zal ik in elk geval niet gauw meer vergeten. Het bestuur / de activiteiten commissie van studievereniging Ident wil ik dan ook hartelijk bedanken voor de zeer goede organisatie van dit uitje naar Utrecht.

Om u een beeld te geven van de snijzaal, zie de bijgevoegde afbeelding. (bron:  http://www.axcen.nl/cursus_201201.html  )